Ágústa Johnson

Hvað vorum við mæður að hugsa um árið sem við fermdumst fyrir utan fermingarundirbúninginn? Ég veit að það var að minnsta kosti ekki megrunarkúrar og brjóstastækkanir. Í gegnum starf mitt hef ég orðið greinilega vör við hve viðhorf unglinga er breytt frá því fyrir 10-15 árum. Er ekki kominn tími til að við foreldrar skoðum vel og vandlega hvað við getum gert til að hjálpa dætrum okkar að byggja upp sjálfsímynd þeirra og beina þeim inn á braut betri lífsstíls til að reyna að sporna við þeirri þróun sem er að eiga sér stað?
Í dag eru stúlkur allt niður í 9 ára aldur og ég veit jafnvel um dæmi um 6 ára stúlkur sem eru mjög uppteknar af útlitinu vilja líkjast sykursætum kornungum “poppskvísum” eins og fröken Spears og hennar líkum. Á hörðum vetrardögum í Reykjavík sjáum við grunnskólastúlkur norpandi með bert á milli í þunnum buxum sem ná rétt niður fyrir hné og ...hrollur.... bert niður að skóm....nei, þær eru í nælonsokkum. Eins gott! Kuldagallar frá 66 gráðum norður eru ekki lengur í tísku. Tískan ræður, ekki skynsemin.
Um hvað ræða fermingarstúlkurnar í dag? Megrun og fæðubótarefni er þar ofarlega á lista. Þær vilja vera “tálgaðar” eins og Britney. Lífsstíllinn er pizzur og kók, SMS, sjónvarpsgláp, bíóferðir og .... pabbi, get ég fengið far, mamma nennirðu að skutla mér? Hvað eru 16,17 og 18 ára stúlkur að hugsa? Megrun, fæðubótarefni og brjóstastækkun er vinsælt umhugsunarefni þeirra nú á dögum. Það er komið svo að ungar stúlkur eru raunverulega viljugar að leggjast í áhættusama skurðaðgerð til að breyta útliti sínu svo það þóknist stöðlum tískunnar. Máttur tískunnar er magnaður....mér sem foreldri finnst hann ógnvekjandi.
Börn og unglingar í hinum vestræna heimi eru að fitna meira með ári hverju um leið og tískan segir að allir eiga að vera mjóir og í flottu formi. Þetta fer ekki saman og afleiðingin er að æ fleiri unglingar leiðast út í átröskunarsjúkdóma, fara í stranga megrunarkúra og reyna eftir ýmsum leiðum að ná þessum eftirsóttu útlits stöðlum tískunnar.
Hvað getum við gert til að sporna við þessari þróun? Við foreldrar þurfum að leggjast á eitt til að kenna börnum okkar og unglingum að hugsa af skynsemi en ekki láta stjórnast af umhverfinu. Við foreldrar þurfum að sýna fordæmi hvað varðar holla lífshætti. Ungur nemur, gamall temur. Regluleg hreyfing daglega og hollar neysluvenjur þurfa að vera sjálfsagðar heimilisvenjur. Vatn í stað gosdrykkja, ávextir í staðinn fyrir kex, snakk og sælgæti svo eitthvað sé nefnt. Það sem við venjumst frá barnæsku hefur mikil áhrif á venjur okkar allt lífið. Reynum að kenna börnum okkar að vera sjálfstæð, þora að fara í regnkápu í skólann þegar rignir þó að “allir hinir” séu ekki í “púkó” regnfötum. Kennum þeim að útlitið er ekki aðal atriðið. Það er í lagi að vera öðruvísi.
Þróunin heldur áfram og með síaukinni tækni þarf mannfólkið að hafa minna fyrir hlutunum og allt útlit fyrir að offituvandamálið eigi aðeins eftir að aukast. Útlitsdýrkunin er örugglega heldur ekki í rénum. Verða litlu stelpurnar sem eru 2-4 ára í dag allar farnar að spá í fegrunaraðgerðir eftir 10-15 ár. E.t.v. verður það ekki spurningin hvort þær fara heldur aðeins hvaða aðgerð verður fyrir valinu. Er ekki þörf á að taka á þessum málum? Átak á heimilunum og í skólunum. Meiri hreyfing, betri neysluvenjur, bættar lífsvenjur leiða til betri heilsu, bættrar sjálfsímyndar og betra sjálfstausts.

Til baka